HandicapNL start campagne tegen onderschatting en onbekendheid handicaps

Foto via HandicapNL

In Nederland leven meer dan 2 miljoen mensen met een handicap, maar de meeste Nederlanders hebben geen idee hoeveel mensen met een handicap ons land telt. Meer dan 80% van de bevolking onderschat het aantal mensen met een lichamelijke handicap. De onbekendheid reikt echter verder dan de getallen. Mensen met een handicap merken namelijk vaak dat anderen ongemakkelijk of ongepast reageren. Dit leidt ertoe dat niet de persoon, maar hun handicap centraal komt te staan.

Vanaf 8 mei vraagt HandicapNL met indringende portretten, gemaakt door fotografe en regisseuse Robin de Puy, aandacht voor de sociale beperkingen die achter de zichtbare handicap schuil gaan.

Onbekend maakt onbemind
“De onbekendheid reikt verder dan de getallen”, zegt Daniëlle Schutgens, directeur HandicapNL. “Veel mensen onderschatten wat het leven met een handicap inhoudt. Voorbij een ‘zichtbare’ handicap kijken is voor veel mensen lastig. Het is vaak niet alleen het eerste, maar ook het enige dat men ziet. Maar achter een handicap gaat veel meer schuil dan alleen maar praktische beperkingen. Het gaat ook om het kunnen aangaan van relaties, serieus genomen worden of niet een te zwaar beroep hoeven doen op je naasten: het soort zaken dat voor iedereen van belang is. Het zijn juist die dingen die we in de campagne ‘Mijn beperking is onzichtbaar’ voor het voetlicht brengen. Zo willen we werken aan meer begrip en uiteindelijk eerlijker kansen voor mensen met een handicap.”

Geen houding
Eén op de acht Nederlanders leeft met een handicap; 2,3 miljoen mensen met een matige of ernstige fysieke beperking en 170.000 mensen met lichte of ernstige verstandelijke beperking. Toch vinden veel Nederlanders het lastig om zich een houding te geven ten opzichte van mensen met een beperking, zo blijkt uit een onderzoek in opdracht van HandicapNL. Van de ondervraagden geeft 29% aan niet te weten hoe ze moeten omgaan met mensen met een verstandelijke beperking. Bij mensen met een lichamelijke beperking is dat 18%.

Gehandicapter dan nodig
Mensen met een handicap ervaren dagelijks dat mensen zich soms geen houding weten te geven. Dat uit zich in sociaal onhandig gedrag, ongemakkelijke en ongewenste uitspraken of zelfs buitensluiting. Hetty Buist, een van de gezichten uit de campagne, kan hierover meepraten. Zij mist één arm, maar dat weerhoudt haar niet om een compleet leven te leiden.

Hetty: “Natuurlijk is het onhandig om maar één arm te hebben, maar ik ben inmiddels niet anders gewend. Mijn onzichtbare beperking zit ‘m in het gedrag van anderen. Mensen dringen mij regelmatig hulp op waar ik niet op zit te wachten. Voor ik het in de gaten heb, doen ze bij de kassa in de supermarkt mijn boodschappen in m’n tas. Of trekken ze de rits van mijn jas dicht. Zomaar, zonder te vragen. Als dat gebeurt, voelt het alsof iemand mij de autonomie ontneemt. Je voelt je heel klein gemaakt. Net als ieder ander vind ik het soms fijn om hulp te krijgen, maar het is goed als je me vraagt of ik hulp wil. Zolang ik ook gewoon ‘nee’ mag zeggen zonder dat je beledigd bent, dan is het oké.”

Andere bewustwording
De campagne ‘Mijn beperking is onzichtbaar’ wil duidelijk maken dat er nog veel werk te verzetten is voordat mensen met een handicap van dezelfde kansen gebruik kunnen maken en dat het bieden van eerlijke kansen een andere bewustwording van de samenleving vraagt. Op jezietmaardehelft.nl beantwoorden mensen met een handicap onder meer vragen van voorbijgangers en geven zij tips voor de sociale omgang.

(Bron: HandicapNL)

Facebook Twitter Email

  1 comment for “HandicapNL start campagne tegen onderschatting en onbekendheid handicaps

  1. André van Elmpt
    10 mei 2019 at 18:34

    Ik ben zelf ook gehandicapt, ik ben 80 jaar en kan maar heel moeilijk openen vooral op ongelijke stenen loop ik als een dronke man te slingeren terwijl ik alleen water en melk drink.
    Maar als ik niet goed oppas lopen ze me zo ondersteboven en vaak kan zelf “sorry”er niet af
    Ik heb laast bij kom inde kas nog gezien dat iemand een Vrouw met een rotator onderste boven liep en haar niet eens even overeind hielp.
    Ik stond zelf te ver weg en andere hielpen haar en toen die manbij mij langsliep zei ik moet je mij eens proberen, schop ik je meteen het zieken huis in. Nogmaals ik ben 80 maar zie er jonger uit snik ben echt niet bang want naast staat vechten( wat ik in de oorlog geleerd heb ben ik nog behoorlijk stuk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *