Stuk, niet stuk te krijgen

Foto: VPRO

Begin januari zond de VPRO de vierdelige documentaire Stuk uit. Televisiemaker Jurjen Blick en zijn team legde het reilen en zeilen vast in revalidatiecentrum Heliomare. Maar hoe kijkt de begenadigde programmamaker terug op dit avontuur? En hoe is het de 17-jarige revalidant Daan verder vergaan?

Godzijdank bestaat er zoiets als ‘uitzending gemist’. Geef op je computer de zoekopdracht VPRO.nl/stuk en al snel beland je in totaal vier uur lang in de wereld van revalidanten Daan, Maaike, Niels, Paul en Basir. Maar ook in die van onder andere revalidatiearts Willemijn en wondverpleegkundige Monique. De rolprent toont indringend de kwetsbaarheid van het bestaan. Zo viel Paul van een trap en brak zijn nek. Zijn leven van vrienden, sport, muziek en cafés transformeerde tot stilzitten, therapie volgen en verzorgd worden. Maaike kreeg een auto-ongeluk en moet weer opnieuw leren lopen. Scholier Daan (17) had al een spierziekte, waar na een operatie nog ernstige complicaties overheen gingen. Eindresultaat; dwarslaesie. Een zware hersenbloeding was het kantelpunt voor Niels. Sinds het medische deel van zijn behandeling lijkt zijn karakter veranderd. De ‘aanvliegroute’ van Basir was de onverbiddelijke zwaartekracht. Tijdens zijn werk als paraglide-instructeur ging het afgrijselijk mis. Gevolg: een gebroken rug.

Palet van diepe menselijkheid
Met deze serie toont Blick zich een ware documentaire-druïde. Met bijna magisch-filmische penseelstreken schetst hij het leven van deze revalidanten en de gesprekken met artsen en deskundigen. Maar ook de achterban aan familie en andere betrokkenen komt aan bod. Jurjen: “Ik wilde een serie maken, waarin je gewone mensen volgt op belangrijke momenten in hun leven. Mensen die aansprekend en interessant zijn en waar je van kan gaan houden. Toen zijn we gaan zoeken naar een onderwerp en een plek waar een en ander zich zou afspelen. We dachten aan een ziekenhuis, maar daar zijn mensen zo kort mogelijk. Ook een school viel af, omdat het maar de vraag is of je daar juist op de goede momenten nu net met je camera aanwezig bent. Uiteindelijk bleek een revalidatiecentrum bij uitstek geschikt. Het had drama in zich en je kon de processen volgen die veel langduriger zijn dan in bijvoorbeeld een ziekenhuis. Tot slot is het een plek met hele diverse mensen met uiteenlopende karakters die parallel aan elkaar leven, in een vergelijkbare situatie zitten, maar wel allemaal een eigen geschiedenis hebben. Met al die zaken heb je een schitterend palet in handen om een diepmenselijke documentaire te maken.”

Meer lezen?
Je kunt het juninummer (editie 3/2019) hier bestellen. Wie in de toekomst verzekerd wil zijn van automatische toezending van elke editie, kan natuurlijk beter een abonnement nemen. Je bent al abonnee vanaf € 19,99 per jaar.

Facebook Twitter Email

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *