Mensen met handicap dupe van niet invoeren VN-Verdrag op Curaçao

Foto door LonelyTaws via Pixabay

Het VN-Verdrag voor rechten van mensen met een handicap is nog altijd niet ingevoerd op Curaçao. Terwijl minister Hensley Koeiman in augustus 2018 zei dat hij wil dat het VN-Verdrag ook op Curaçao moet gelden (medegelding), blijkt uit navraag bij de betrokken organisaties dat er nog geen stappen zijn ondernomen.

“Het is schande”, zegt Tine Grigoria-Devid van Sentro Solari, een stichting die mensen met een functionele beperking begeleidt en voor hen bemiddelt een passende functie op de arbeidsmarkt te vinden. “Dat heb ik ook aan het ministerie laten weten. Ik neem geen genoegen met het antwoord dat de medegelding niet kan omdat er geen wetgeving of uitvoeringsmogelijkheden zijn. Er moet een keer een begin gemaakt worden, toch?”

Stappen zetten
Koeiman laat in een korte reactie weten dat medegelding niet mogelijk is omdat er geen wetgeving en uitvoermogelijkheden zijn. “Er worden wel stappen genomen om de rechten voor mensen met een handicap te verbeteren. Mijn ministerie moet een afspraak maken met het ministerie van VVRP voor een toegankelijke binnenstad.”

De stichting voor Gehandicapten- en Revalidatiezorg ( De SGR-Groep) is de grootste aanbieder van gehandicapten- en revalidatiezorg op Curaçao. Maar ook De SGR-groep is tot nu toe niet betrokken bij het opstellen van het uitvoeringstraject van het VN-verdrag. Dat bevestigt algemeen directeur Henk Kamsteeg. “Natuurlijk zouden wij wel onze bijdrage willen leveren om de positie van personen met een beperking te verbeteren.”

Hoe is het nu gesteld op Curaçao met de pijlers uit het VN-Verdrag?
In het VN-Verdrag staat dat het recht om zelfstandig te wonen, naar school te gaan, het openbaar vervoer te gebruiken of aan het werk te zijn, door de overheid gerealiseerd moeten worden. Volgens Kamsteeg valt er op het gebied van zelfstandig zeker nog een slag te slaan. “Er is een regeling dat personen met een lichamelijke beperking via de AVBZ in aanmerking kunnen komen voor aanpassingen aan hun huis – denk aan een hellingbaan, aanpassing van de badkamer – zodat ze zelfstandig thuis kunnen wonen.” De FKP (sociale woningbouw red.) en de SGR-groep hebben aangepaste woningen maar lang niet voldoende. En bewoners kunnen er niet helemaal zelfstandig wonen, zegt hij.

Openbare faciliteiten
De toegankelijkheid tot openbaar vervoer is voor mensen met een beperking ‘problematisch’, laat Kamsteeg weten. “Openbaar Vervoer is niet toegankelijk voor personen met een beperking. Er is enig rolstoeltransport, maar veel te weinig en personen moeten dit meestal zelf betalen.”

Op Curaçao zijn er vier basisscholen voor speciaal onderwijs en een middelbare school. Toch voldoet deze pijler uit het VN-Verdrag niet, zegt orthopedagoog Angela Lachman. Ze werd in 2012 uit Nederland gehaald om een duidelijk beleid op te stellen voor deze doelgroep. “Er moet beleid komen voor deze doelgroep, van geboorte tot aan de dood. Met de juiste begeleiding kunnen de zeer moeilijk lerende kinderen echt iets betekenen voor de maatschappij.”

Gestrande plannen
Lachman heeft geprobeerd, met een plan voor meer praktijkgericht onderwijs en een deal met de lokale dierentuin voor een sociale werkplaats, dit te bereiken. Beiden plannen zijn zeven jaar later niet van de grond gekomen. Sentro Solari loop ook tegen het gebrek aan beleid aan. “Denk aan subsidie voor bedrijven die mensen met een beperking aannemen. Of een quorum, dat grote bedrijven een bepaald percentage mensen met een beperking in dienst moet hebben. Dat zal al heel wat schelen”, zegt Grigoria-Devid. Sentro Solari heeft vorig jaar elf mensen weten te plaatsen bij bedrijven maar in werkelijkheid zitten een hoop mensen met een beperking werkloos thuis.

(Bron: Caribisch Netwerk)

Facebook Twitter Email

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *