“Heerlijk om zelf op pad te gaan, het voelt als mijn oude ik”

De 45-jarige Saskia rijdt al auto sinds haar achttiende, maar vorig jaar kwam daar een einde aan. “Na mijn operatie in januari 2025 verbleef ik drie maanden intern en daarna revalideerde ik er nog acht maanden poliklinisch. Eigenlijk voldeed mijn huidige rijbewijs na mijn incomplete dwarslaesie niet meer. Het CBR beoordeelde de status op basis van een gezondheidsverklaring."

"Het revalidatiecentrum helpt je ook weer bij het op weg helpen om auto te kunnen rijden. Zo leerde ik de transfers in en uit een auto te maken en kreeg ik testjes om bijvoorbeeld te kijken of ik het gaspedaal en de rem kon bedienen. Daar wist ik voorheen allemaal niets van. In Rijndam leerden ze me het reilen en zeilen van autorijden, zoals waar je gewenningslessen kan volgen en waar je je auto kan laten aanpassen.” 

Opsteker

De keuze voor Bever Autoaanpassingen bleek voor Saskia niet moeilijk. “Het was een van de bedrijven die ik als optie kreeg aangedragen en een zwager had ook goede ervaringen met Bever. Rijinstructeur André belde me vrij snel terug en we hadden een heel goed gesprek. Het rijden voelde al snel vertrouwd. Toen er na vijf gewenningslessen een plekje vrijkwam bij het CBR voor de rijtest, zei André: ‘Ik denk dat je het wel kunt!’”

Dat de gewenningslessen en rijtest zo voorspoedig verliepen, was voor Saskia echt een opsteker na een pittig jaar. “Ik voelde me weer gewoon mens, want autorijden brengt een hoop vrijheid. Ik ben niet zo van het vragen aan mensen om mij overal heen te brengen, dus het is heerlijk om weer zelf op pad te gaan.” 

Weer zelf kunnen autorijden brengt een hoop vrijheid.

Behalve het opnieuw leren rijden, moesten er in de eigen auto natuurlijk ook de nodige aanpassingen komen. Die worden vergoed door de Wmo. “Ik had in het revalidatiecentrum al wel eens vernomen dat gemeenten dat vaak niet doen, maar toen de Wmo-consulent bij mij langskwam voor mijn rolstoel en scootmobiel, heb ik het toch voorgelegd. Ik had immers ook niet gevraagd om een handicap. Dat begreep de Wmo-consulent wel en nadat ze het had nagevraagd binnen de gemeente, kwam er al snel goedkeuring. Er waren ook nauwelijks bijzondere voorwaarden en de facturen kon Bever rechtstreeks naar de gemeente sturen. Ik heb eens per vijf jaar recht op vergoeding. En mijn auto was – met drie jaar – nog nieuw genoeg.”

Leef!

Die auto is een Opel Grandland, waar haar rolstoel ook prima achterin past. Het ombouwen verliep erg voorspoedig, aldus Saskia. “Ze waren er maar een week mee bezig en de maandag daarna kwam de RDW er al bij om alles goed te keuren. Ik ben zo blij dat de aanpassingen in mijn eigen auto konden. Die is vertrouwd, zodat het weer voelde als mijn oude ik. Als we de pedalen opklappen, kan mijn man er ook gewoon mee rijden. Het enige nadeel is dat mijn driewielfiets er niet in past, maar ook daarvoor vinden we wel een oplossing. We zijn afgelopen zomer naar Texel geweest en toen hebben we de driewielfiets op een aanhanger erachter meegenomen.” Het past helemaal in de mindset van Saskia: “Maak er wat van. Leef!”